او نه تنها مدافع‌چپی‌ مستحکم، که انسانی بساز، خیری مدرسه‌ساز و ضدستاره‌ای آنتی‌دخترباز بود.

ایویسا دراگوتینوویچ در رثای هم‌تیمی‌اش می‌گوید: " تونی همواره به فوران احساسات هواداران ری‌اکشن مثبت می‌داد و آن‌هایی را که نسبتا نرم بودند، بغل می‌کرد. به موقع امضا می‌داد، به موقع تکل می‌زد و به موقع پاس ِ توی درب می‌داد. فحش‌هایش هرگز از دروغ‌گو، دیوونه، بی‌تربیت و آشغال‌ننه تجاوز نکرد و هیچ‌شبی در کلوب‌های شبانه به سر نبرد. به جای نوشیدنی، آب‌محسوس* ِ بدون الکل می‌‌خورد که هم سیخ بسوزد هم کباب. معتادها را بیمار تلقی می‌کرد و در کمک به مستضعفین مستقبل بود. هر آیینه او در تنگ‌ترین قسمت دل ِ ما جای خواهد داشت."

پوئرتا همچنین در نامه‌ای به عبدالقادر کیتا – بازیکن کنونی بارسا – پس از تبیین دقیق مرزهای دوری و دوستی می‌نویسد:

این نه گل‌زنی بلکه سرباز تیم بودن و نه پا به توپ شدن بلکه عمل پاس دادن است که موجب بیشترین لذت می‌گردد. وقتی سرمنزل ازلی توپی را روشن کردم و آن را به پایان رساندم، آن‌گاه پاس می‌دهم تا دوباره غرق در تاریکی‌ها شوم.

+ کر از دنیا نری، آمرزش روح ِ دل‌افروزش یه حمد ِ تنها قرائت کن.

نکته‌ی کلیدی: نماز، درس، ورزش    سه چیز  ِ با ارزش

*ماءالشعیر