روزی روزگاری چنین بود که جوانان خسته‌دل و ته خط رسیده و داغان و شکست خورده، وبلاگی داشته باشند با قالبی یک‌دست سیاه تا سیاه بنویسند از غم از دست دادن و نادیده گرفته شدن و سیاه بنویسند از طعم تلخ عبور از جاده‌ی خاطره ها !

اما حال که روزگار به دست بالاترین، فوروارد شده به جلو می‌تازد و این بار به همت طراحان خلاق و استقبال جوانان اهل اخلاق، قالب‌های سیاه رخت خود از وبلاگ‌ها بربستند تا خسته‌دلان شکست خورده و پوچ‌گرایان کافی‌شاپ نشین قهوه و سیگار خور، در صفحه‌ی سفید وبلاگ خود خاکستری بنویسند و سیاهی را صدا کنند.

اما چه باک که اگر تیریپ پانچ باشد و قامت راست همچو سرو، می‌توان در دل سیاهی قالب هم سفید نوشت. گاهی آنقدر سفید که روشنایی کلمات چشمان خواننده را سخت بیازارد و مردمک دیدگانش را بخراشد و صیقل دهد. نتیجه‌ی این سادیسم داوطلبانه، لذتی دو لبه است. برای نویسنده، برای خواننده.

قالبی باید ساخت

به رنگ قهوه‌ای سوخته

هدری مملو از جنایت و مکافات

با کمی شکلات آب‌شده اهدایی از سوی عالی‌جناب ویلی وونکای کبیر

مقداری دون دون قرمز روناسی به منظور تندتر شدن طعم پست‌ها

و فونتی به رنگ لواشک برای ثبت لحظه‌های ترش

قالبی که در انتها به جای محفوظ نگه‌داشتن حقوق یک مغز دو کیلو و 751 گرمی

تمامی رذالت‌های ذهن بی‌آلایش نویسنده را به پایین‌ترین قیمت حراج کند.

+ کامنت‌های پیش‌بینی شده:

- دختر 18 ساله – خسته دل: پس چرا قالب خودتم سیاهه؟ ینی توام نفرین شده ای؟

- پسر 21 ساله – آویزون: سلام دوست جون. با شعری با عنوان "قل قل  ِِ خاطره‌ها" به روزم.

- دختر 14 ساله – جویای قلب: واااای عشقم خیلی خوب مینویسی. به منم سر بزن. ]بوس قلب قلب قلب[

- خانم 39 ساله – تازه به پاریس رسیده: واقعا چرا ما باید حجاب داشته باشیم؟ این چادر چی است زورکی آخر؟ در بحث ما شرکت کن الاغ!

- پسر 24 ساله – عضو فعال انجمن اسلامی تقلبی امیرکبیر: همراه شو ای عزیز، کین خاتمی دهن سرویس، به این راحتی‌ها همراه... نمی‌شود.

- آقا 28 ساله از میدان رسالت: آسفالت پشت‌بام خونه‌ی ما 6 ماهه خرابه. لطفا رسیدگی شود.

- نامشخص بچه‌سال – از اوگلاهوما: اول!

- پسر 22 ساله – از اهالی وردپرس: ]در حالی که به خود افتخار می‌کند، به شکل هولناکی زبانش را در آورده دهن کجی می‌کند.[

- کودک 19 ساله – ساکن فهیم آباد سفلی: عمو شرخر نقاشی منو هم بذار تو وبلاگ اوممممممممم من مسابقه محله ... یک و یک و یک ... اومممممم!

- پسر 23 ساله – مینی‌مال‌نویس نما: چ  ِ

- جنسیت نامشخص – سرطان: ببین من خودتو می‌شناسم، اون باباتم می‌شناسم، مامانتو هم می‌شناسم. ولی خواهرت نیستم. من کی‌ام ؟!!

- دختر 19 ساله – بخش خصوصی: بوق!

>>> 

کلید بارانداز:

I- بلاگر اروتیک؟ کی؟ من ؟!

II- یه بار دیگه بیاین بگین چرا به نظرات اهمیت نمیدی، اون‌وقت دیگه منم و شمایی و اون چ...! یعنی چی من اهمیت نمیدم؟ اصلا مگه شما دیدین؟! من حداقل هفته‌ای چند بار اهمیت میدم. نظرات شما همراهان همیشگی حسین‌شرخر مایه‌ی دلگرمی، دست‌گرمی و مدادگرمی من است.

III- حسین‌شرخر شخصیتی است چرک، خاکی و غیرمردمی. آماده دریافت هرگونه پیشنهاد، انتقاد و نکات غیرکلیدی شما (بله شما... خود ِ شما) استیم.

IV- حسین‌شرخر را نیمه‌شب‌ها میل کنید. اگر خوشمزه بود، به دوستان خود نیز تعارف کنید.

]برچسب: کارشناس مسائل کارشناسی نشده[