Chapter I

19^th WrongWay

این روزها که هر روز نوزده ساله‌ام

چه خوشحالم که می‌کنم هر غلط که نباید

چه بد نیست که کسی تا گوید:" حسین معلوم هست چه غلطی داری می‌کنی؟ "

اینجا، همین‌جا، نوشت، که از گزند داس دروگر وقت، هیچ کرگدن را زنهار نیست

و چون دهه‌ی سوم کلید خورد

خسوف‌های کژخیم، شکوه حماقت‌های کودکانه‌ات را لکه‌دار خواهد کرد

اگر گذر زمان ندهد خراش

پوستت را، کمر به پایینت را

اگر استعدادت بر تو چیره شود، و نه تو بر آن

و اگر به یگانه مهارتت، به خراب کردن پل‌های پشت سرت

اصرار کنی... اصرار کنی، اصرار، اصرار، اصرار

فشار بده ریفرش را

بدکاره شو

آزاده شو

فشار بده ریفرش را

بدکاره‌تر

آزاده‌تر

Chapter II

Wild Rose

منم...

یک پلانکتون

در آبی بی‌کران

منم یک نهنگ قایقران

منم آن رز وحشی

در

دشت گریان

Chapter III

Dirty Architecture

پروردگارا... مای گاد

بگذار باشم

یک تصویرساز

باشم یک پینگ‌پنگ باز

یک بادکنک باز

یک پنچرگیر هوس‌باز

باشم وکال یک گروه جاز

نباشم آن معمار شکست خورده

آن که انتخاب واحدش بود دیرهنگام

آن که با یزید ِ دانشکده بیعتش سخت بود آسان

Chapter IV

Sketch of Beyonds

بزن بر کوه

بر فشن دختران پشموه

بزن آن پشم‌های انبوه

هزینه کن، به قدر شادی ژیلت‌های توربو

بزن گردن‌های  ِ باریک‌تر از مو

بزن اسکیسی از

ماورای بلوز تنگ ِ چروک‌دختران ِ خرپول

Final Chapter

O Come O Come Hossein

با شلیک عزرائیل

مسابقه آغاز شد

او بود در مرکز دایره

دوندگان، بینهایت شعاع در دست

از رگ گردن که رد شدند

او مهربان بود

از محیط دایره هم رد شدند

او امیدوار بود

از صفحه‌ی کاغذ

از بینهایت ها

بگو که ندارد خط پایان

ماراتن ِ از خدا دور بودن

]برچسب: زندگی اسرارآمیز کلمات[